· ▪•●●●ورود به شـــــرط بلوغ ღ♥ღ ㋡

در تصویر اول پرنده ماده زخمی روی زمین افتاده و  منتظر شوهرش می باشد

به نام خدایی که به ما زبان داده تا دروغ نگوییم. برای نوشتن این انشاء روزنامه ها و خبرگزاری ها را در چهار ماه گذشته مطالعه کردم. آرشیو روزنامه های اعتماد، سرمایه، ملی، کارگزاران، ایران و کیهان و در کنار آن ها خبرگزاری هایی چون انتخاب، فارس، ایسنا، ایرنا، مهر را بررسی کردم.

شما اگر بدنبال علم باشید تنها راه پول دار شدن در کنار تکمیل تحصیلات خارج شدن از کشور است. و برای من که می خواهم در ایران خدمت کنم رفتن به دنبال علم برابر خواهد بود با فشار اقتصادی. دور یا هرگز خانه دار شدن و باید روی زندگی راحت را باید خط بکشم. درست است که علم شعور و معرفت می آورد ولی من با شعور و معرفت شکمم سیر نمی شود.

در کنار آن اگر همه اش بدنبال پول باشید، شاید در ابتدا از لحاظ اجتماعی پایین بیافتم، ولی بعد از پول دار شدن خواهم توانست همه را به بالاترین امر بازگردانم. مدرک تحصیلی بخرم. با بهترین افراد ازدواج بخرم. طرفدار بخرم. دوست بخرم. موقعیت اجتماعی بخرم. خانه بخرم. ماشین بخرم. این دنیا را بخرم. اگر هم معتقد باشم آن دنیا را بخرم.

قابل توجه کسانی که می گفتند علم بهتر است چون با پول نمی شود علم را خرید! من از مطالعه مواردی که در ابتدای انشاء ام اشاره کردم، به این نتیجه رسیدم که با پول نتنها می شود علم را خرید بلکه از علمی که خریدید هم می توانید به معنای واقعی کلمه دفاع کنید و بطوریکه رسانه ملی هم کاری به کار شما نداشته باشد.

من از همین الآن اعلام می کنم که از این پس تحصیل و رفتن دنبال کاغذ پاره را کنار می گذارم.

والسلام

سلام فاحشه
تعجب کردی!؟... میدانم در کسوت مردان آبرومند، اندیشیدن به تو رسم، و گفتن از تو ننگ است! اما میخواهم برایت بنویسم
شنیده ام، تن می فروشی، برای لقمه نان! چه گناه کبیره ای…! میدانم که میدانی همه ترا پلید می دانند، من هم مانند همه ام
راستی روسپی! از خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو، زنی زنانگی اش را بفروشد که نان در بیارد رگ غیرت اربابانبیرون می زند !!اما اگر همان زن کلیه اش را بفروشد تا نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است ! مگر هردواز یک تن نیست؟ مگر هر دو جسم فروشی نیست؟
تن در برابر نان ننگ است
بفروش ! تنت را حراج کن… من در دیارم کسانی را دیدم که دین خدا را چوب میزنند به قیمت دنیایشان
شرفت را شکر که اگر میفروشی از تن می فروشی نه از دین
شنیده ام روزه میگیری،
غسل میکنی،
نماز میخوانی،
چهارشنبه ها نذر حرم امامزاده صالح داری،
رمضان بعد از افطار کار می کنی،
محرم تعطیلی.
من از آن میترسم که روزی با ظاهری عالمانه، جمعه بازار دین خدا را براه کنم، زهد را بساط کنم، غسل هم نکنم، چهارشنبه هم به حرم امامزاده صالح نروم، پیش از افطار و پس از افطار مشغول باشم، محرم هم تعطیل نکنم!
فاحشه!!!… دعایم کن

 به نام خدایی که به ما زبان داد تا دروغ نگوییم. تابستان ۸۷ هم مثل همه سال ها بعد از تعطیل شدن مدارس آغاز شد. بابا همان روز اول گفت که مسافرت نمی ریم چون سهمیه بنزین مان تمام شده است.

این شد که خانه نشین شدیم. در خانه که بودم با حقایق جدیدی آشنا شدم. هر روز مامان از خرید می آمد و از گران شدن لحظه به لحظه کالاها شکایت می کرد. تنها سرگرمی ما تلویزیون بود که روزی دو بار برق می رفت آن هم در زمان های حساس.

تنها خوبی قطعی برق این بود که اداره بابا این ها به خاطر صرفه جویی در مصرف برق زودتر تعطیل می شد.

چند روز اول تابستان بود که پسرعمه این ها برای سه چهار شب مهمان ما شدند. پسرعمم ۲ سالی بود رفته بود خارج و تازه برگشته بود. می گفت اونجا مدرک فوق لیسانس گرفته بود. مامانم گفت عمراً. این وقتی رفت دیپلمش هم بزور گرفت. رفت اونجا ۲ ساله مدرک فوق لیسانس گرفته! بابام قبول نمی کرد. می گفت نه رفته اونجا پسر سر به راهی شده. من قبلاً شنیده بودم هر کی اونجا میره اون راهی کجی هم که بلده گم می کنه.

اواسط تابستان بود که دیدم بابا خیلی خیلی خوشحال است. مامان عصبی شده بود. همش با هم دعوا می کردند. یه بار که خودم را به خواب زده بودم شنیدم که مامان با زن عمو داشت می گفت که با تصویب قانون جدید بابا می تواند با زن همسایه مامان بزرگ این ها که تازه شوهرش را در تصادف از دست داده به راحتی ازدواج کند. مامان می گفت اگه این اتفاق بیفتد یک روز هم در خانه نمی ماند.

اما یک مدت بعد وضعیت به حالت عادی برگشت. یک بار هم در تلویزیون دیدم که یک آقا داشت می گفت که من در جلسه نبودم که این قانون را می خواستند تصویب کنند. منم همیشه وقتی مامان بخاطر خورده شدن کتلت های تو یخچال همه را دعوا می کند می گم من خواب بودم.

امسال یک کار جدید هم انجام دادیم. البته اولش بابا می گفت عمراً. ولی روز آخر دیدم سریع رفت و فرم اطلاعات خانوار را پر کرد و تحویل داد. جالب بود. قبلاً نمی دونستم. بابام ماهی ۲۰۰ هزار تومان درآمد دارد. یعنی حقوق سه ماه بابام میشه شهریه مدرسه من.

ماه رمضان هم داشت می آمد. بابام می گفت که در ماه رمضان برق نمی رود. پسر خاله می گفت عمراً. روز دوم ماه رمضان بود و موقع افطار که برق رفت. تو تلویزیون یک آقا می گفت که ما فقط تضمین می دهیم موقع سحری برق نرود. آن آقا را قبلاً دیده بودم که می گفت ما دیگه خاموشی نخواهیم داشت. اون موقع ازش خیلی خوشم آمده بود ولی حالا… برعکس همه بابام ماه رمضان کیفش کوک شده بود. همیشه دیرتر از همه از خواب بیدار می شد و زود هم به خانه می آمد. یک بار در تلویزیون دیدم که می گفتند اداره جات نیمه تعطیل شدند. ولی به نظرم خیلی بیشتر از این ها تعطیل شده بودند.

علاوه بر این مسائل هر روز گفته می شد که فردا امریکا حمله می کند. مامان برای یک سال غذا انبار کرده بود. بهرحال ما که آمده بودیم امریکا بیاد. بقیه را نمی دونم.

از کنار خیابان که می گذری بی اختیار زنان ودخترانی را می بینی که با یه لبخند تلخ منتظر ماشینی هستند که جلوی پایشان بایستد و سوارشان کند . نه اینکه مسافرند نه اونها با زبان بی زبانی می گویند من می خوام همسر موقت بشم کی می خواد . و خودشان را حراج می کنند . به راستی این شهر شهر ماست . کجایند مردان بی ادعا کجایند غیرتمندان که نگاهشان فولادی بود شاید برگشته ایم به هزار سال قبل . قرن برده داری . اما مدرن . زنان کالا نیستند آی ای مردان تاجر نخرید کالای جان زنان را نخرید شاید یادتان رفته خدائی هست . حساب و کتابی هست . بیائید برای یکدیگر ارزش قائل شویم . بیائید باکمک به لذت ببریم . لذت فقط جنسی نیست . بیائید برای روحمان فکری بکنیم ....